bananendonut

Het is weeral lang geleden, dus het wordt weer een lange nieuwe aflevering uit het spannende leven van Tine.

Vanuit Vientiana hadden we besloten om Savanaket over te slaan, en meteen meer zuidelijker te gaan naar Pakse. Hier valt eigelijk niet veel over te zeggen, klein dorp vanuit waar de meeste mensen naar het Bolaven Platteau gaan met een tourtje. In de stad zelf was echt niks te doen. Dus na 1 nachtje en 3 maaltijden bij de lokale Indier hadden we de bus genomen naar Tadlo, anderhalf uurtje naar het oosten.

Tadlo was een wereld van verschil met Pakse. We sliepen in een 2 dollar bungalow met een dak van stro tussen de jungle ! Om het allemaal compleet te maken hebben we ook een olifantentrek gedaan ! anderhalf uur bovenop een olifant hobbelen, langs een mooie waterval en de locale dorpjes waar de kindjes je allemaal lief toewuiven.

De volgende dag terug naar Pakse, en na een paar uur wachten op het busstation (waar af en toe een bus komt, maar voor de rest van de tijd meer een chaotische markt is) werden we naar een grote tuktuk geloodst die al helemaal propvol zat. Geen probleem, iedereen schoof een beetj op en hier en daar werd een kindje op een van de rijstzakken gezet, en zo hadden wij ook elks 15 cm om op te zitten. Gelukkig moet er af en toe iemand uitstappen, dus tegen het einde van de rit waren we redelijk comfortabel aangekomen in Champasak.

Champasak is toeristisch omdat hier 1 grote indrukwekkende tempel staat. Wat Phu.  Het is vergelijkbaar met Angkor wat, maar hier is het maar 1 tempel natuurlijk.   In Champasak hadden we smorgens een fiets gehuurd, want het was maar 7 km.

Om helemaal bij de tempel te geraken moest je eerst nog super veel steile trappen op. En in de hitte is dat en stuk moeilijker dan ik had verwacht. Maar zoals altijd, word je dan ook boven beloond.  Een mooie niet-gerestaureerde tempel, en het beste van allemaal was, dat we bijna de enige toeristen waren!

De terugrit was een beetje moeilijker dan de heenrit, maar het was 2u smiddags, dus het warmste punt van de dag.. Na een bijna-appeflauwte hadden we de perfecte oplossing. Een fruitshake en een hangmat!

Champasak was dus zeker de moeite, volgende stop was Si Phan Don, ofwel de Four Thousand Islands. De busrit hierheen was ook memorabel. De grote tuktuk zat al vele te vol, dus wij moesten erbovenop gaan zitten, tussen de bagage en de rommel. Ik denk dat we eigelijk de bese plek hadden, de wind deed goed, en ik had genoeg beenruimte!  In ieder geval beter dan een paar andere, die helemaal vanachter moesten rechtstaan op een paar ijzeren buizen nog achter de zitbanken.  (zoals de vuilnismannen bij de vuilkar dus.)

Wij zaten op het eiland Don Det, hier hadden we het meest fantastische guesthouse van Laos, misschien wel van de hele reis.  We hadden een kamer voor 3 US dollar, en alle kamers gaven uit op de gemeenschappelijke ruimte, die vol hinh met hangmatten. Het hele gebouwtje stond op palen, ver de rivier in, dus we hadden langs 3 kanten een super mooi uitzicht. En niet onbelangrijk natuurlijk, het eten was goedkoop en het veruit het lekkerste in Laos.

de tweede dag hadden we `The Bakery` ontekt, een australische bakker, en de bananendonuts en foccacia-pizzas waren op zich al de reis naar dit eiland waard!

Dit was de laatste stop in laos, en we zaten mooi binnen onze 30 dagen visum ( 2 dagen over).  De reis naar het eerste boeiende stadje in Cambodja was langer dan veracht.

We hadden een busticket gekocht voor een airco bus naar Kratie.

  Eerst met de boot, dan minivan naar de grens, wij hadden al ons visum geregeld in Bangkok, dus waren we snel klaar. Bleek dat we nog moesten wachten op een volgende groep. Beetje raar, want de 2 minibusjes waarin we waren vertrokken zaten al vol. Er kwam inderdaad nog 8 man (plus grote rugzak) die er maar werden bijgepropt, zodat we uiteindelijk met 30 in 2 kleine busjes zaten. Maar na nog een ferry mochten we van bus veranderen die ons uiteindelijk `rechstreeks`naar Kratie zou brengen

Kratie zelf was niet zo toeristisch, we sliepen in een chique hotel dat nog niet helemaal af was, voor 3 dollar ! Verder niet zo veel gedaan, dus werd het dringend tijd om de drukte van een grote stad te gaan opzoeken.

In Phnom Penh werden we opgewacht ( het hotel in Kratie had iemand gebeld in PP, om ons gratis af te halen aan het busstation.) door een vriendelijke kerel met een bordje ` WELCOME DAAN & TINE`    fantastisch toch...

Dag 1 zijn we in de namiddag naar een van de grote markten geweest, de Central Market. Het walhalla voor nephorloges & zonnebrillen.

dag 2 zijn we naar het Tuol Sleng museum geweest. Dit was vroeger een middelbare school,  en in de jaren `70 tijdens de Khmer Rouge omgevormd tot martel- gevangenis. Iedereen die het niet eens was met Pol Pot zijn communistisch regime werd gearresteerd en naar hier gebracht, om uiteindelijk in de Killing Fields vermoord te worden.

Om even van alle horror te bekomen, zijn we naar nog een andere grote markt geweest, de Russian Market. (De killing fields op dezelfde dag bezoeken zou teveel geweest zijn.)

Hier heb ik nog een paar leuke souvenirs gekocht, en ik kom hier over een week nog wel eens terug, want het was allemaal veel te tof!

Vandaag zijn we gaan sight-seeen, en ons laten vervoeren van plek naar plek door de motobikes, die je ( als je veel geduld hebt) voor weinig geld naar de andere kant van de stad brengen. 

En dan nu het belangrijkste nieuws, mijn zus Els en haar man Joris hebben 22 mei een tweede kindje gekregen, Leon. Een broertje voor Roos !

Goed, het volgende verhaaltje is misschien vanuit Sihanoukville, want daar nemen we morgen de bus naartoe.

Doeidoei, Tine

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer